"Overthinking" sanılanın aksine bir karakter özelliği değildir. Bedenin bir yerde güvende hissetmediği için zihnin sürekli çalışmasıdır; her ihtimali kontrol etmek bir çözüm değil, öğrenilmiş bir güvenlik refleksidir.
Bu refleks genellikle erken yaşta oluşur. Tahmin edilemeyen ortamlar, belirsizlik ya da tutarsız tepkiler zihni "önceden hazır olmaya" programlar. Ortam değişse bile sistem aynı şekilde çalışmaya devam eder.
Düşünmeyi bırakmak işe yaramaz
Çünkü sorun düşüncenin kendisi değil, bedenin güven hissetmemesidir. Zihin, bedende kayıtlı olan "burada tehlike var" mesajını yönetmeye çalışır. Düşünceyi zorla durdurmak, mesajı susturmaz; sadece başka bir kanaldan geri gelmesini sağlar.
Değişim nereden başlar
Değişim, düşünceyi durdurmaktan değil, bedeni güvene almaktan geçer. Nefes, beden farkındalığı ve tetiklerle çalışmak; zihnin sürekli koşma ihtiyacını azaltır.
İlk fark edilmesi gereken şey: overthinking bir hata değil, eskiden işe yaramış bir strateji. Ona hata gözüyle bakmak onu büyütür; anlamak ise dönüştürür.